Ο βοεβόδας Βασίλ Τσεκαλάροφ, Μέρος Τρίτο  

Posted by IllustrationBeloMore in , , , , , , ,

Βασίλ Χρίστου Τσεκαλάροφ ή Τσακαλάροφ είναι Βούλγαρος επαναστάτης, επικεφαλής βοεβόδας της ΕΜΕΟ (Εσωτερική Μακεδονική Επαναστατική Οργάνωση) στην περιοχή Καστοριάς, θεωρούνταν ως ο κύριος εχθρός του Ελληνικού Μακεδονικού αγώνα στην νοτιοδυτική Μακεδονία.
 
ΠΟΛΕΜΟΙ ΓΙΑ ΕΘΝΙΚΗ ΣΥΝΝΕΝΩΣΗ
Οι ηγέτες της ενωμένης τσέτας  Καστοριάς
Χρίστο Σίντο-πρώτη σειρά, πρώτος δεξιά,
μαζί με Βασίλ Τσεκαλάροφ και Ιβάν Ποπόφ.

Με το ξέσπασμα του Βαλκανικού Πολέμου το 1912, ο Βασίλ Τσεκαλάροφ ορίζεται διοικητής της τσέτας των παρτιζάνων № 4, μέρος της ενωμένης τσέτας Καστοριάς, μαζί με την τσέτα № 5 του Ιβάν Ποπόφ και τσέτα № 6 του Χρίστο Σιλίανοφ που αποτελούν μέρος της Μακεδόνο-Αδριανοπολίτικης πολιτοφυλακής. Μετά την έναρξη των εχθροπραξιών, η τσέτα κατευθύνεται διαμέσου της Φλώρινας στην Καστοριά. Μετά τις 20 Οκτωβρίου η μικτή τσέτα απελευθερώνει διαδοχικά Νυμφαίο, Πρεκοπάνα (Περικοπή), Ζαγορίτσανη (Βασιλειάδα) και αφοπλίζει τα γύρω Τουρκικά χωριά και το πομακικό Ζέρβενι (Άγιος Αντώνιος). Μετά από αυτό απελευθερώνονται και χωριά Απόσκεπος, Δενδροχώρι, Γκάμπρες (Γαύρος) και Ιεροπηγή. Μετά την ήττα του Ελληνικού πέμπτου τμήματος στο χωριό Βεύη η μικτή τσέτα του Βασίλ Τσεκαλάροφ διεξάγει μάχες οπισθοφυλακής κατά του Τουρκικού στρατού για να εξασφαλίσει την απόσυρση των Ελληνικών τμημάτων. Κατά την γενική οπισθοχώρηση η τσέτα προσπάθησε να προστατεύσει τα χωριά από τους προελαύνοντες Τούρκους.


" Όλοι οι Βούλγαροι ήταν δική του οικογένεια ",
Στίχος για τον Τσεκαλάροφ από την κόρη του.

Στις 29 Οκτωβρίου η τσέτα βοήθησε τα Ελληνικά στρατεύματα στη κατάληψη της Καϊλάρι (Πτολεμαΐδας) ενώ στις 8 Νοεμβρίου συντρίβει και αιχμαλωτίζει 600 Τούρκους στρατιώτες στο Πισοδέρι και στο Ζέλεβο (Αντάρτικο). Μια ημέρα αργότερα αιχμαλωτίζουν ακόμα 100 Τούρκους στρατιώτες στο χωριό Καπέστιτσα (Αλβανία), και στις 13 Νοεμβρίου η μικτή τσέτα εισέρχεται στην Καστοριά όπου τους υποδέχονται πανηγυρικά τα μέλη της Βουλγαρικής κοινότητας, με επικεφαλής τον αναπληρωτή του Αρχιεπισκόπου Πανάρετου. Στις 29 Νοεμβρίου, τα Ελληνικά τμήματα αποσύρονται από την περιοχή των Κορεστίων η ενωμένη τσέτα τοποθετείται εκεί για να προστατεύσει τα χωριά. Κατόπιν τούτου διαλύεται στις 20 Δεκεμβρίου. Ο Βασίλ Τσεκαλάροφ όπως και πολλοί άλλοι ηγέτες της Μακεδονίας, πιστεύει ότι η Μακεδόνο-Αδριανοπολίτικη πολιτοφυλακή έπρεπε να σταλεί στο μέτωπο της Μακεδονίας και όχι στην Θράκη, έτσι ώστε να μην επιτρέψει στους συμμάχους Έλληνες και τους Σέρβους να καταλάβουν εδάφη τα οποία κατοικούνται από Βουλγάρους. Σε επιστολή προς τον αναπληρωτή διοικητή της ΜΟΟ-ΜΑΠ Αλεξάντερ Προτογέροφ στις 10 Δεκεμβρίου 1912 ο Τσεκαλάροφ γράφει:

Όπως βλέπετε, αγαπητέ Προτογέροφ εσείς εκεί με τα παλληκάρια απελευθερώνετε και Ελληνικά μέρη για να παραδεχθούμε υποδούλωση στα δικά μας καθαρά Βουλγαρικά εδάφη. Αν είχαμε ξεκινήσει για εδώ, για τα δικά μας μέρη, οι άνθρωποι σήμερα δεν θα διαμαρτύρονταν για την άθλια κατάστασή τους αλλά θα ήταν χαρούμενοι, όπως στο Στιπ (Φύρομ) και σε άλλα μέρη που απελευθερώθηκαν από τη Βουλγαρία. [Гоцев, Димитър. Национално-освободителната борба в Македония 1912 - 1915, Издателство на БАН, София, 1981, стр. 98.]


Ο Τσεκαλάροφ με την οικογένειά του
Κατά τη διάρκεια του Βαλκανικού Πολέμου ο Βασίλ Τσεκαλάροφ και ο Ιβάν Ποπόφ εκ νέου οργανώνουν μεγάλη τσέτα για να διεισδύσουν εκ των όπισθεν στον Ελληνικό στρατό. Στα μέσα Ιουνίου του 1913 αναχωρούν από Δοϊράνη για Καστοριά με Βοεβόδες και μέλη τσέτας, ανάμεσά τους συμπεριλαμβάνονται Χρίστο Τσέτκοφ, Ηλία Ντιμούσεφ, Ν. Ιβανόφ, Γκριγκόρ Ντζιντζιφίλοφ, Ντόντσο Λαζάροφ, Παναγιότ Καραμφίλοβιτς, Πάντο Σίντοφ και άλλοι. Ξεκινώντας προς νοτιοανατολικά της εμπροσθοφυλακής των 41 ου και 42 ου ταγμάτων πεζικού του Βουλγαρικού στρατού. Στην Φούρκα (Φύρομ) στις 17 Ιουνίου 160 μέλη τσέτας και στρατιώτες νίκησε Σερβο-Ελληνικά τμήματα, ενώ στα χωριά Στοιάκοβο και Μπόγκντατσι (Φύρομ). 80 Εύζωνες και 1 Ανθυπολοχαγός απελευθερώνουν την Γευγελή και στο Τούσιν (Αετοχώρι) Αλμωπίας χτυπούν εκ νέου Ελληνικά τμήματα.

Στις 19 Ιουνίου η Γευγελή πέφτει και πάλι σε Ελληνικά χέρια και το μεγαλύτερο τμήμα της τσέτας αποσύρεται. Οι Βασίλ Τσεκαλάροφ, Ιβάν Ποπόφ, Κοζιντσέφ, Χρίστο Τσβετκόφ, Πάντο Σίντοφ συνεχίζουν προς την περιοχή της Καστοριάς. Στις 2-3 Ιουλίου πέφτουν σε ενέδρα στο φαράγγι Ντάρμανι περιοχή Έδεσσας από την οποία ενέδρα ο Βασίλ Τσεκαλάροφ ξεγλιστρά με την τσέτα του με πονηριά. Υποδύεται  Έλληνα Αξιωματικό που συνοδεύει την τσέτα του Τσεκαλάροφ και περνάει την θέση. Στις 4 Ιουλίου στο χωριό Τσέγανη (Άγιος Αθανάσιος) η τσέτα προδόθηκε ενώ ο Τσεκαλάροφ τραυματίστηκε ελαφρά. Η τσέτα χωρίζεται σε δύο και οι Ιβάν Ποπόφ και Πάντο Σίντοφ αναχωρούν για την Μπάνιτσα (Βεύη), αλλά υπέστησαν μια ήττα στις 5 η Ιουλίου. Την ίδια ημέρα και η τσέτα του Τσεκαλάροφ είναι διεσπαρμένη, ενώ ο ίδιος τραυματίστηκε εκ νέου, αλλά κατάφεραν να φθάσουν στο βουνό Βίτσι στις 8 Ιουλίου. Ο Βασίλ Τσεκαλάροφ τραυματίστηκε επανειλημμένα στο στήθος σε μάχη με  Έλληνες στρατιώτες 9 του Ιουλίου 1913 κοντά στο χωριό Δροσοπηγή. Ο Έλληνας Συνταγματάρχης Μιχαλακόπουλος περιγράφει την κατάσταση που ακολούθησε ως εξής:


Μέλη της τσέτας του Βασίλ Τσεκαλάροφ απο την περιοχή Καστοριάς

Πέντε έξι στρατιώτες και αντάρτες έσπευσαν προς το πεσμένο σώμα με πανηγυρικές κραυγές .Αυτός κινήθηκε προς έκπληξή μας . Αρχικά ανασήκωσε το κεφάλι του σκεπασμένο από τα πλούσια όμορφα σγουρά μαλλιά, και στη συνέχεια ανασήκωσε το σώμα του και ψάχνοντας για στήριγμα το πιο κοντινό δέντρο, στάθηκε όρθιος. Έτσι ο Τσεκαλάροφ πραγματικά ήταν πολύ τρομακτικός. Όσοι έσπευδαν σταμάτησαν για μια στιγμή. Στιγμιαία τρέμοντας κουνήθηκε έπεσε κάτω και δεν ξανά κινήθηκε πια! (Εκείνη την στιγμή αντάρτης χτύπησε το άψυχο σώμα του Τσεκαλάροφ με ένα μαχαίρι.) Πιθανόν αυτό να ήταν το τελευταίο συνειδητό στο κεφάλι και αυτό το επικίνδυνο κεφάλι αποχαιρέτισε το σώμα του. Σχεδόν δεν ένοιωθε τίποτα όταν αντάρτες παλιοί εχθροί του κάρφωναν αυτό το οποίο δεν έμοιαζε καθόλου με τον τρομερό Τσεκαλάροφ. Ο καπετάν Χ.. με δύο ακόμα κτυπήματα αποκόπτει το κεφάλι απο το νεκρό του σώμα. [Генов, Георги (2006). Беломорска Македония 1908 - 1916. Toronto: Veritas et pneuma publishers Ltd., стр.241]


Το κομμένο του κεφάλι
Το κομμένο κεφάλι του Βασίλ Τσεκαλάροφ μεταφέρθηκε από τους στρατιώτες στη Φλώρινα και καρφωμένο σε πάσσαλο περιφέρεται στους δρόμους με κραυγές:

Δεν υπάρχει Τσεκαλάροφ! Δεν υπάρχει Μακεδονία! Εξοντώσαμε τον Τσεκαλάροφ και μαζί του και όλους τους Τσεκαλάροφ! [Иванов, Васил. „Отрязаната глава 9 юлий 1913 г.“, 1928]

Στη συνέχεια Έλληνας καπετάνιος χτύπησε με το κεφάλι τον Ηλία Ντιμούσεφ και τον ανάγκασε να το κρατάει στην κορυφή της πομπής. Σέρβος αξιωματικός δεν επιτρέπει ο εμπαιγμός να συνεχίσει και διαμαρτύρεται στους Έλληνες. Αυτοί παραδίνουν το κεφάλι στον επίτροπο της Βουλγαρικής εκκλησίας του “Αγίου Παντελεήμονα”, ο οποίος το ενταφιάζει στο νεκροταφείο. Είκοσι έξι από μέλη της τσέτας του Τσεκαλάροφ δικάστηκαν στην Θεσσαλονίκη από στρατιωτικό δικαστήριο τιμωρούμενοι με διάφορες ποινές [Иванов, Васил. „Отрязаната глава 9 юлий 1913 г.“, 1928].



Μέρος Τρίτο (θα υπάρχει συνέχεια)

Ο βοεβόδας Βασίλ Τσεκαλάροφ, Μέρος Δεύτερο  

Posted by IllustrationBeloMore in , , , , , , ,

Βασίλ Χρίστου Τσεκαλάροφ ή Τσακαλάροφ είναι Βούλγαρος επαναστάτης, επικεφαλής βοεβόδας της ΕΜΕΟ (Εσωτερική Μακεδονική Επαναστατική Οργάνωση) στην περιοχή Καστοριάς, θεωρούνταν ως ο κύριος εχθρός του Ελληνικού Μακεδονικού αγώνα στην νοτιοδυτική Μακεδονία.
 
ΠΡΩΙΜΑ ΧΡΟΝΙΑ

Στις 20 Ιουλίου η εξέγερση του Ιλίντεν λαμβάνει χώρα και στην περιοχή της Καστοριάς από περίπου 2.000 εξεγερμένους. Ακόμα από τις 23 Ιουλίου κατελήφθει η Κλεισούρα. Στις 28 Ιουλίου οι τσέτες των Λάζαρ Ποπτράικοφ και Βασίλ Τσεκαλάροφ ανταλλάσουν πυρά με Τουρκικά στρατεύματα ενώ στις 29 στα βουνά κοντά στο Δενδροχώρι αποκρούουν Τουρκικό στρατό για 6 ώρες,ο οποίος αποσύρθηκε στην Καστοριά. Στις 12 Αυγούστου μετά από μεγάλη μάχη, με επικεφαλής τον Τσεκαλάροφ καταλαμβάνεται το Νέβεσκα (Νυμφαίο)[Илинденското въстание в Костурско - Спомени на Манол Кочов и Наум Масалинков.], αλλά το εγκαταλείπουν αμέσως μετά την κατάληψη. Μετά από πολλές μάχες στις 27 Αυγούστου αποφασίζεται να αποσυρθούν οι τσέτες από την περιοχή της Καστοριάς για να προφυλάξουν τον άμαχο πληθυσμό από τους 15 χιλιάδες στρατιώτες στην περιοχή. Στην κορύφωση της εξέγερσης ο Τσεκαλάροφ είναι ο εμπνευστής της σύνταξης του μνημονίου εκ μέρους των Καστοριανών ηγετών για τις Τουρκικές φρικαλεότητες στην περιοχή της Καστοριάς. Αφού το μνημόνιο ετοιμάστηκε, στις 30 Αυγούστου δόθηκε στους ξένους διπλωμάτες στο Μοναστήρι.


Οι ενωμένες τσέτες Καστοριάς υπο τους
Βοεβόδες Βασίλ Τσεκαλάροφ, Ιβάν Ποπόφ
Πάντο Κλιάσεφ, Νίκολα Αντρέεφ και Μανόλ
Ρόζοφ μετά τη κατάληψη της Κλεισούρας.
Ο Βασίλ Τσεκαλάροφ τίθεται επικεφαλής ομάδας 450 ατόμων από τα χωριά Κρυσταλλοπηγή, Δενδροχώρι Ιεροπηγή και την κεντρική τσέτα του Απόσκεπου. Διεξάγουν μάχη στις 29 Αυγούστου στο χωριό Απόσκεπος και κοντά στην πόλη της Καστοριάς. Στο χωριό Νεστράμ (Νεστόριο) την 1η Σεπτεμβρίου τιμωρούν ένοχους προδότες και καταστρέφουν μικρά τμήματα Τουρκικού στρατεύματος. Στη συνέχεια διαμέσου των Καστανοχωρίων πηγαίνουν στην Αλβανική περιοχή της Κολόνια. Εκεί κάνουν εκκαθάριση Αλβανών και Τούρκων ληστών και κερδίζουν την συμπάθειά του τοπικού Ελληνικού και Αλβανικού πληθυσμού. Τελικά, επιστρέφουν στην ερειπωμένη Καστοριά, όπου οι τσέτες διαλύονται. Ο Βασίλ Τσεκαλάροφ, μαζί με την αδελφή του Ζωή, ο Πάντο Κλιάσεφ και ο Λάζαρ Κιλεσίντσεφ διέρχονται κρυφά τα σύνορα με την Ελλάδα, και από εκεί με ατμόπλοιο επιστρέφουν στη Βουλγαρία.


Πλάκα μνήμης στο σπίτι του Τσεκαλάροφ στην Σόφια.
ΕΙΡΗΝΙΚΗ ΖΩΗ

Στις αρχές του 1904, ο Βασίλ Τσεκαλάροφ πήγε για θεραπεία στη Γενεύη της Ελβετίας. Στις 14 Μαρτίου Τσεκαλάροφ, Μπορίς Σαραφόφ και άλλοι δημιουργούν μια προσωρινή επιτροπή, με στόχο να αντικαταστήσει την εκτός των συνόρων εκπροσώπηση της ΕΜΕΟ, αλλά το 1905 οι διαφορές εξαφανίζονται, και η επιτροπή διαλύεται από μόνη της.

Στην Σόφια ο Τσεκαλάροφ χτίζει σπίτι με τη βοήθεια του αρχιτέκτονα Γκεόργκι Κισελίντσεφ, στην οδό "Σίπκα" απέναντι από την στρατιωτική ακαδημία της Σόφιας. Ζει φτωχικά αλλά παντρεύεται με την Όλγα, με την οποία έχουν μια κόρη την Αικατερίνη. Συμμετέχει ως εκπρόσωπος στο συνέδριο της ΕΜΕΟ στο Κιουστεντίλ το 1908. Μετά την ανακοίνωση της Επανάστασης των Νεότουρκων, επισκέπτεται για προσκύνημα τον τάφο των χαμένων επαναστατών της ΕΜΕΟ στον Απόσκεπο["Илюстрация Илинден", година II, кн. 1(11), София, септември 1928, с. 8-9].


Προσκύνημα στον αδερφικό τάφο στον Απόσκεπο το 1908.

Μέρος Δεύτερο (θα υπάρχει συνέχεια)

Ο βοεβόδας Βασίλ Τσεκαλάροφ, Μέρος Πρώτο  

Posted by IllustrationBeloMore in , , , , , , ,

Βασίλ Χρίστου Τσεκαλάροφ ή Τσακαλάροφ είναι Βούλγαρος επαναστάτης, επικεφαλής βοεβόδας της ΕΜΕΟ (Εσωτερική Μακεδονική Επαναστατική Οργάνωση) στην περιοχή Καστοριάς, θεωρούνταν ως ο κύριος εχθρός του Ελληνικού Μακεδονικού αγώνα στην νοτιοδυτική Μακεδονία.

ΠΡΩΙΜΑ ΧΡΟΝΙΑ

Ο Βασίλ Τσεκαλάροφ γεννήθηκε το 1874 στο χωριό της Καστοριάς Σμάρδες (Κρυσταλλοπηγή), σήμερα Ελλάδα. Αρχικά είναι μαθητής σε Ελληνικό δημοτικό σχολείο και ύστερα από δική του επιμονή ο πατέρας του τον μεταφέρει σαν μαθητή σε Βουλγαρικό σχολείο. Τέλειωσε την τετάρτη τάξη και παράλληλα εργάστηκε μαζί με τον πατέρα του στις οικοδομές στην Ελλάδα.
Κατά το 1894 για σύντομο χρονικό διάστημα είναι στην φυλακή της Καστοριάς από όπου κατάφερε να διαφύγει και εγκαταστάθηκε στη Βουλγαρία. Εκεί εργάστηκε ως τσαγκάρης, λιθοτόμος και οικοδόμος και κατά την παραμονή του στο Σούμεν τελείωσε το νυκτερινό γυμνάσιο.

ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΗΝ ΕΜΕΟ

Κατά το 1901 ο Βασίλ Τσεκαλάροφ εγκαταστάθηκε στην Σόφια, όπου έγινε πρόεδρος του φιλανθρωπικού συλλόγου περιοχής Καστοριάς. Συμμετέχει στην νόμιμη δράση του ΑΜΑΟ (Ανώτατη Μακεδόνο-Αδριανουπολίτικη Οργάνωση) και γίνεται στενός φίλος του Μπορίς Σαραφόφ. Βοηθά και την επαναστατική δράση της ΕΜΕΟ και μαζί με τον Λάζαρ Κισελίντσεφ δημιουργεί διαύλους για την αγορά όπλων από την Ελλάδα. Μετά την αποκάλυψη της υπόθεσης Ιβαντσόφ ο Βασίλ Τσεκαλάροφ στέλνεται από το ένοπλο επαναστατικό κομιτάτο του Μοναστηριού να στηρίξει την δράση των Πάντο Κλιάσεφ και Λάζαρ Μοσκόφ στην επαναστατική περιοχή της Καστοριάς. Ο Τσεκαλάροφ εκτελεί τον καταδότη Γραικομάνο Τσέμαν από το χωριό Ντάμπενι (Δενδροχώρι).


Στις αρχές του 1902 ο Γκότσε Ντέλτσεφ επισκέπτεται την περιοχή Καστοριάς και χρίζει ως ηγέτες της περιοχής τους Κούσμαν Στέφοφ, Λάζαρ Ποπτράικοφ, Λάζαρ Μοσκόφ, Πάντο Κλιάσεφ και Μιχαίλ Νικόλοφ όσο ο Βασίλ Τσεκαλάροφ εξακολουθεί να ασχολείται με την αγορά όπλων από την Ελλάδα. Σε συγκέντρωση της οργάνωσης καταδικάζεται σε θάνατο ο Κώττας Χρήστος λόγω της δράσης του ως ληστής, και ενώ ο Τσεκαλάροφ επιμένει στην άμεση εκτέλεση της ποινής, τελικά δόθηκε χάρη στον Χρήστο Κώττα από τον Γκότσε Ντέλτσεφ [Силянов, Христо, „Освободителните борби на Македония, том I“, стр.134].Μετά από αυτό ο Τσεκαλάροφ ρυθμίζει τις τελευταίες προμήθειες όπλων από την Ελλάδα, με τις οποίες ολοκληρώνει τον βασικό εξοπλισμό στις περιοχές Καστοριάς και Φλώρινας.


Τσεκαλάροφ, Κλιάσεφ, Ιβάν Πόποφ(πίσω τους) και άλλοι κομιτατζήδες


Κατά τον Αύγουστο οι ενωμένες τσέτες της περιοχής Καστοριάς, με επικεφαλής τον Τσεκαλάροφ δίνουν μάχη με τον Χρήστο Κώττα κοντά στο χωριό Όστιμα (Τρίγωνο). Μέχρι τις αρχές του Σεπτεμβρίου ο Βασίλ Τσεκαλάροφ και το καθοδηγητικό σώμα εμποδίζουν τον συνταγματάρχη Αναστάς Ιάνκοφ και τον Χρήστο Κώττα να ξεσηκώσουν πρόωρα εξέγερση στην περιοχή Καστοριάς σύμφωνα με την ιδέα της ΒΜΟΚ-ΑΜΑΟ. Για τον χειμώνα ο Βασίλ Τσεκαλάροφ εγκαθιστά τα μέλη της τσέτας του στα χωριά της περιοχής ενώ ο ίδιος οργάνωσε τόπο κατασκευής βομβών στην Κρυσταλλοπηγή. Στις 29 Δεκεμβρίου ο Τσεκαλάροφ βρίσκεται στο χωριό Λαμπάνιτσα (Άγιος Δημήτριος) και έγραψε στο ημερολόγιό του:


Βασίλ Τσεκαλάροφ και Μπορίς Σαράφοφ
Αν και είχαμε πει να είμαστε κρυφά, παρ όλα αυτά όλοι μας κατάλαβαν ακόμα ακόμα και ο Γραικομάνος παπάς Γκέρμαν, ζήτησε να ρθει σε μας. Του επιτρέψαμε να ρθει. Αυτός ο αδελφός σε τέτοιο βαθμό είχε εξελληνιστεί, που άρχισε να μας μιλά και μια Βουλγαρική λέξη έλεγε και δύο Ελληνικές. Αναφερθήκαμε στο ζήτημα της εθνικότητάς του, αυτός προσπάθησε με κάθε τρόπο να μας αποδείξει ότι είμαστε Έλληνες! Αφού απέτυχε να παρουσιάσει στοιχεία που του ζητήσαμε, άρχισε να αναπτύσσει την ιστορία του Μεγάλου Αλεξάνδρου του Μακεδόνα, ότι δεν είμαστε ούτε Έλληνες ούτε Βούλγαροι, αλλά είμαστε Μακεδόνες, χωρίς να σκεφτεί οτι στην Μακεδονία έχει και Τούρκους και Εβραίους και πολλά άλλα έθνη .Κάποιος που δεν γνωρίζει την ιστορία και αρχίσει να σου κάνει κήρυγμα μ αυτήν αυτό είναι πολύ αστείο! Δεν θέλαμε να μπούμε σε περισσότερες διαμάχες μαζί του και γιαυτό τον σταματήσαμε [Чекаларов, Васил, „Дневник 1901-1903 г.“, ИК „Синева” София, 2001 г., стр.188].   

Στις 13-14 Μαρτίου 1903 ο Βασίλ Τσεκαλάροφ όρκισε στην Βουλγαρική Εξαρχία τα χωριά Βράμπνικ (Βερνίκι) και Βάμπελ (Μοσχοχώρι) μέχρι τότε Πατριαρχικά. Στις 20 Μαρτίου στην Τσερέσνιτσα (Πολυκέρασο) ο Τσεκαλάροφ συναντάται με την τσέτα του Μπορίς Σαράφοφ, ενώ και το χωριό περνάει επίσης στην Εξαρχία. Στις 28 Μαρτίου, παγιδεύονται από τα Τουρκικά στρατεύματα στην Κρυσταλλοπηγή, αλλά με την βοήθεια από τσέτες χωριών της περιοχής καταφέρνουν να ξεφύγουν. Στα μέσα Απριλίου φτάνουν στο χωριό Σμίλεβο, Μοναστηρίου, για το επερχόμενο συνέδριο. Σ αυτό οι Βασίλ Τσεκαλάροφ και Πάντο Κλιάσεφ αντιπροσωπεύουν την επαναστατική περιοχή της Καστοριάς.


"Ο άνεμος λυσσομανά, το βουνό βογγάει,
μόνο του το παλικάρι στο άλογο,
με σάλπιγγα ψάχνει τα αδέρφια του....."
 Βουλγαρικό τραγούδι, στίχοι  Ντ. Τσιντούλοφ, 1862


Στις 24 Απριλίου στο Ζλάταρι, περιοχής Ρέσσεν (Φύρομ), Βασίλ Τσεκαλάροφ, Πάντο Κλιάσεφ, Ιβάν Ποπόφ και Μίτρε Βλάχα δίνουν μάχη με Τουρκικό στρατό. Κατά την προετοιμασία για την εξέγερση μαζεύει ανάλογα με τα όπλα και τις σφαίρες απο τα χωριά Κρυσταλλοπηγή, Κόσινετς (Ιεροπηγή), Δενδροχώρι, Τούριε (Κορυφή), Κονομλάτι (Μακροχώρι) και τους στέλνει στο χωριό Στάτιστα (Μελάς). Στις 7 Μαΐου ο Βασίλ Τσεκαλάροφ βρίσκει το χωριό που γεννήθηκε, την Κρυσταλλοπηγή, καμμένο από τον Τουρκικό στρατό. Στις 31 Μαίου 1903 1000 Τούρκοι στρατιώτες περικύκλωσαν το χωριό Δενδροχώρι , η τσέτα του Λάζαρ Ποπτράικοφ καταλαμβάνει την κορυφή Βίνιαρι του βουνού του Δενδροχωρίου, σε ενίσχυση των μαχόμενων έφτασε η τσέτα του Ντίμτσο Αντόνοφ, η οποία καταλαμβάνει την κορυφή Λόζβατα και χτύπησε τους Τούρκους από πίσω. Η μάχη συνεχίζεται επί μακρόν, καθώς σε βοήθεια των μαχόμενων καταφθάνουν οι τσέτες των Βασίλ Τσεκαλάροφ, Πάντο Κλιάσεφ και Μίτρε Βλάχα.

Μέρος πρώτο (θα υπάρχει συνέχεια)

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...