109 Χρόνια απο τον θάνατο του Γκότσε Ντέλτσεφ, Μέρος Τρίτο  

Posted by IllustrationBeloMore in , , ,

Урната с костите на Гоце Делчев
в „Илинденската организация“,
останали там до 1946 година.
Το σκεύος με τα οστά του Γκότσε Ντέλτσεφ
στην "Οργάνωση Ιλίντεν" όπου έμειναν
μέχρι το 1946.
Σχετικά με τα Λείψανά του

Κατά την διάρκεια του Β' Βαλκανικού Πολέμου του 1913, η πόλη του Κιλκίς, η οποία είχε προσαρτηθεί στην Βουλγαρία στον Α' Βαλκανικό Πόλεμο, καταλαμβάνεται από τους Έλληνες. Ουσιαστικά όλοι οι κάτοικοι , που πριν από τον πόλεμο ήταν 7.000 Βούλγαροι, συμπεριλαμβανομένης της οικογένειας Ντέλτσεφ, απελάθηκαν στην Βουλγαρία από τον Ελληνικό Στρατό [Population exchange in Greek Macedonia: the rural settlement of refugees 1922-1930, Elisabeth Kontogiorgi, Oxford University Press, 2006, ISBN 0-19-927896-2, p. 204.]. Το ίδιο συνέβη και με τον πληθυσμό των Καρυών (Μπάνιτσας), το χωριό όπου είχε ταφεί ο Ντέλτσεφ [Към Бяло море по стъпките на Гоце.]. Κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, όταν η Βουλγαρία προσωρινά είχε τον έλεγχο της περιοχής, τα λείψανα του Ντέλτσεφ μεταφέρθηκαν στη Σόφια, όπου αναπαύονταν μέχρι και μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο [Прибиране костите на великия революционер апостола Гоце Делчев, Михаил Чаков, списание "Македония", 1998 г.]. Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, η περιοχή κατελήφθη και πάλι από τους Βούλγαρους και ο τάφος του Γκότσε Ντέλτσεφ στις Καρυές αποκαταστάθηκε [И брястът е изсъхнал край гроба на Гоце, Владимир Смеонов - наш пратеник в Серес.]. Μετά το 1944, η πολιτική της Βουλγαρίας σε σχέση με το ζήτημα της Μακεδονίας άλλαξε στο πλαίσιο του νέου κομμουνιστικού καθεστώτος της Βουλγαρίας, η οποία είχε δεσμευτεί προς την Κομμουνιστική Διεθνή, για στήριξη της πολιτικής ανάπτυξης μιας ξεχωριστής εθνικής Μακεδονικής συνείδησης [Politics, power, and the struggle for democracy in South-East Europe, Volume 2 of Authoritarianism and Democratization and authoritarianism in postcommunist societies, Karen Dawisha, Bruce Parrott, Cambridge University Press, 1997, ISBN 0-521-59733-1, pp. 229-230.].



Пренасяне на останките на Гоце Делчев
от къщата на Михаил Чаков в офиса
на Илинденската организация 1923 година .
Μεταφορά των οστών του Γκότσε Ντέλτσεφ απο
το σπίτι του Μιχαίλ Τσάκοφ στο γραφείο της
Οργάνωσης Ιλίντεν το 1923.


Αρχικά ο Ντέλτσεφ ανακηρύχθηκε από τον κομμουνιστή ηγέτη της νεοσύστατης Γιουγκοσλαβικής Λαϊκής Δημοκρατίας της Μακεδονίας, Λάζαρ Κολισέφσκι ως: "... έναν Βούλγαρο χωρίς σημαντικό ρόλο στους απελευθερωτικούς αγώνες [Мичев. Д. Македонският въпрос и българо-югославските отношения - 9 септември 1944-1949, Издателство: СУ Св. Кл. Охридски, 1992, стр. 91.]...". Αλλά στις 10 Οκτωβρίου του 1946, ύστερα από την άμεση πίεση της Μόσχας, τα λείψανα του Ντέλτσεφ μεταφέρθηκαν στα Σκόπια, και τις επόμενες μέρες τοποθετήθηκαν σε μαρμάρινη σαρκοφάγο στο προαύλιο της εκκλησίας του "Σωτήρος", όπου και παραμείνουν μέχρι σήμερα [Dismembering the state: the death of Yugoslavia and why it matters, P. H. Liotta, Lexington Books, 2001, ISBN 0-7391-0212-5, p. 292.]. Μετά το 1948 η Βουλγαρία σταδιακά επέστρεψε στην προηγούμενη άποψη, ότι οι Σλαβομακεδόνες είναι στην πραγματικότητα Βούλγαροι [The Macedonian Conflict: Ethnic Nationalism in a Transnational World, Loring M. Danforth, Princeton University Press, 1997, ISBN 0-691-04356-6, p. 68.]. Οι Γιουγκοσλαβικές αρχές, αντίθετα, κατέβαλλαν προσπάθειες να διεκδικήσουν τον Ντέλτσεφ για την Μακεδονική εθνική υπόθεση [The Macedonian Question: Britain and the Southern Balkans 1939-1949, Oxford Historical Monographs, Dimitris Livanios, Oxford University Press US, 2008, ISBN 0-19-923768-9 p. 202.]. Τελικά ο Ντέλτσεφ ανακηρύχθηκε εθνικός ήρωας της ΦΥΡΟΜ, και μάλιστα στα σχολικά βιβλία άρχισαν να κάνουν ακόμη και νύξεις για Βουλγαρική συνενοχή στον θάνατό του [Who are the Macedonians? Hugh Poulton, C. Hurst & Co. Publishers, 2000, ISBN 1-85065-534-0, p. 117.]. Παρά τις προσπάθειες της μετά το 1945 Γιουγκοσλαβικής Ιστοριογραφίας να παρουσιάσει τον Ντέλτσεφ ως Μακεδόνα αυτονομιστή [Collective memory, national identity, and ethnic conflict: Greece, Bulgaria, and the Macedonian question,  Victor Roudometof, Greenwood Publishing Group, 2002, ISBN 0-275-97648-3, p. 79.], αν ήταν ακόμη εν ζωή στη ΣΟΔΓ (Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας) κατά τα τέλη του 1940, πιθανότατα θα είχε καταλήξει σε ένα στρατόπεδο, όπως και άλλοι πρώην ακτιβιστές της ΕΜΕΟ εκείνη την εποχή [With Stalin against Tito: Cominformist splits in Yugoslav Communism, Ivo Banac, Cornell University Press, 1988, ISBN 0-8014-2186-1, p. 198.].


Η Κληρονομιά του Ντέλτσεφ

Диплома на Гоце Делчев от Военното училище в София.
Δίπλωμα του Γκότσε Ντέλτσεφ απο την Στρατιωτική σχολή Σόφιας.

Ο Ντέλτσεφ θεωρείται σήμερα σημαντικός Εθνικός Ήρωας τόσο στη Βουλγαρία όσο και στην Φύρομ και τα δύο έθνη να τον θεωρούν ως μέρος της εθνικής τους ιστορίας [Balkan identities: nation and memory, Mariana Nikolaeva Todorova, C. Hurst & Co. Publishers, 2004, ISBN 1-85065-715-7, p. 238.]. Η μνήμη του τιμάται ιδιαίτερα στο Βουλγαρικό τμήμα της Μακεδονίας και μεταξύ των απογόνων των Βουλγάρων προσφύγων από άλλα μέρη της περιοχής, όπου θεωρείται ως ο σημαντικότερος επαναστάτης από τη δεύτερη γενιά των αγωνιστών της ελευθερίας [Bones of Contention: The Living Archive of Vasil Levski and the Making of Bulgaria's National Hero, Maria N. Todorova, Central European University Press, 2008, ISBN 963-9776-24-6, pp. 76-77.]. Το όνομά του αναφέρεται επίσης στον Εθνικό Ύμνο της Φύρομ -. "Denes nad Makedonija" (Σήμερα πάνω από την Μακεδονία). Υπάρχουν δύο πόλεις που πήραν το όνομά του: Gotse Delchev (Γκότσε Ντέλτσεφ) στην Βουλγαρία και Delčevo (Ντέλτσεβο) στην Φύρομ. Υπάρχουν επίσης δύο κορυφές που πήραν το όνομα του Ντέλτσεφ:. η ψηλότερη κορυφή του βουνού Όρβηλος, Ντέλτσεφ Βραχ και Ντέλτσεφ κορυφή στο νησί Λίβινγκστον, νότια νησιά Σέτλαντ στην Ανταρκτική. Ντέλτσεφ Κορυφογραμμή στο νησί Λίβινγκστον φέρει επίσης το όνομά του. Το Πανεπιστήμιο της πόλης Στιπ στην Φύρομ φέρει επίσης το όνομά του.



Μέρος Τρίτο (θα υπάρχει συνέχεια)

This entry was posted on четвъртък, май 10, 2012 at четвъртък, май 10, 2012 and is filed under , , , . You can follow any responses to this entry through the comments feed .

0 коментара

Публикуване на коментар

Публикуване на коментар

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...