109 Χρόνια απο τον θάνατο του Γκότσε Ντέλτσεφ, Μέρος Δεύτερο  

Posted by IllustrationBeloMore in , , ,

Ο Γκότσε Ντέλτσεφ και ο φίλος
του Γκότσε Ίμοφ σαν Δόκιμοι.
Η συμμετοχή του Ντέλτσεφ στην ΒΜΑΕΕ ήταν μια σημαντική στιγμή στην ιστορία του Μακεδόνο-Αδριανουπολίτικου απελευθερωτικού κινήματος [Балканските държави и Македонския въпрос, Антони Гиза, превод от полски - Димитър Димитров, Македонски Научен Институт ­ София, 2001]. Τα χρόνια, από το 1896 όταν έφυγε από το εκπαιδευτικό σύστημα της Εξαρχίας μέχρι το 1903 όταν πέθανε, εκπροσωπούν την τελική και πιο αποτελεσματική επαναστατική φάση της σύντομης ζωής του.Το 1896 αυτός, μαζί με τον Γκιόρτσε Πετρόφ, έγραψαν το νέο καταστατικό της οργάνωσης, όπου χωρίζονται Μακεδονία και Αδριανούπολη σε επτά περιφέρειες, η κάθε μια με περιφερειακή δομή και μυστική αστυνομία, ακολουθώντας το παράδειγμα της Εσωτερικής Επαναστατικής Οργάνωσης. Κάτω από τις περιφερειακές επιτροπές ήταν οι τοπικές επιτροπές [Who are the Macedonians? Hugh Poulton, C. Hurst & Co. Publishers, 2000, ISBN 1-85065-534-0, pp. 54-55.]. Η κεντρική επιτροπή τοποθετήθηκε στην Θεσσαλονίκη. Το 1898 ο Ντέλτσεφ αποφάσισε να δημιουργήσει τοπικές ένοπλες ομάδες (τσέτες) να ενεργούν σε μόνιμη βάση. Η επικοινωνία του με τα άλλα μέλη ΒΜΑΕΕ /ΜΜΑΕΟ καλύπτει εκτενή στοιχεία σχετικά με την προμήθεια, μεταφορά και αποθήκευση όπλων και πυρομαχικών στη Μακεδονία. Ο Ντέλτσεφ οραματίστηκε ανεξάρτητη παραγωγή όπλων, που είχε ως αποτέλεσμα τη δημιουργία ενός εργοστασίου κατασκευής βομβών στο χωριό Σάμπλερ κοντά στο Κιουστεντίλ στην Βουλγαρία. Οι βόμβες στη συνέχεια περνούσαν λαθραία τα σύνορα με την Οθωμανική Αυτοκρατορία και μεταφέρονταν στην Μακεδονία [Пейо Яворов, "Събрани съчинения", Том втори, "Гоце Делчев", Издателство "Български писател", София, 1977, стр. 32-33.]. Έκανε δύο σύντομες επισκέψεις στην περιοχή της Αδριανούπολης στην Θράκη το 1896 και το 1898[Memoirs of Georgi Vasilev. Prinosi kam istoriyata na Makedono-odrinskoto revolyutsionno dvizhenie. Vol IV, p. 8, 9. From the memoirs of Petar Kiprilov, priest in the village of Pirok.  Opus cit. p. 157.].


Ο Γκότσε Ντέλτσεφ και ο φίλος
και βιογράφος του Πέιο Γιαβόροφ.

Το 1900 επιθεώρησε τις διασυνδέσεις της ΒΜΑΕΕ στην Ανατολική Θράκη και πάλι, με σκοπό τον καλύτερο συντονισμό των επαναστατικών οργανώσεων στην Μακεδονία και την Θράκη. Ηγήθηκε επίσης του συνεδρίου της επαναστατικής περιοχής Αδριανούπολης που πραγματοποιήθηκε στο Πλόβντιβ τον Απρίλιο του 1902. Στη συνέχεια ο Ντέλτσεφ επιθεώρησε τις δομές της ΒΜΑΕΕ στην Ανατολική Ροδόπη. Η ένταξη στην οργάνωση αγροτικών περιοχών συνέβαλλε στην εξάπλωση της οργάνωσης και την αύξηση των μελών της, ενώ παρέχει τις βασικές προϋποθέσεις για τη δημιουργία της στρατιωτικής δύναμης της οργάνωσης, ενεργώντας ο Ντέλτσεφ ταυτόχρονα ως στρατιωτικός σύμβουλός της (επιθεωρητής) και προϊστάμενος όλων των εσωτερικών επαναστατικών ομάδων [Пейо Яворов, "Събрани съчинения", Том втори, "Гоце Делчев", Издателство "Български писател", София, 1977, стр. 39.]. Ο Ντέλτσεφ βοήθησε επίσης τον καλύτερο συντονισμό μεταξύ ΒΜΑΕΕ και της Ανώτατης Μακεδόνο-Αδριανουπολίτικης Επιτροπής (ΑΜΑΕΕ). Δική του ήταν επίσης η επίσημη δήλωση για έναν αγώνα για αυτονομία Μακεδονίας και Θράκης [Елдъров, Светлозар. „Върховният македоно-одрински комитет и Македоно-одринската организация в България (1895 - 1903)“, Иврай, София, 2003, ISBN 954-91210-6-2, стр. 6.]. Ωστόσο κατά κανόνα, οι περισσότεροι από τους ηγέτες της ΑΜΑΕΕ ήταν αξιωματικοί με ισχυρότερους δεσμούς με την κυβέρνηση και οργάνωναν τρομοκρατικές ενέργειες εναντίον των Οθωμανών με την ελπίδα να προκαλέσουν πόλεμο και έτσι να καταφέρει η Βουλγαρία να προσαρτήσει τις δύο αυτές περιοχές. Για ένα σύντομο χρονικό διάστημα, στα τέλη της δεκαετίας του 1890, ο υπολοχαγός Μπορίς Σαράφοφ ο οποίος ήταν πρώην συμμαθητής του Ντέλτσεφ έγινε ηγέτης της ΑΜΑΕΕ. Εκείνη την περίοδο η ΒΜΑΕΕ είχε καταφέρει να αποκτήσει de facto τον έλεγχο της ΑΜΑΕΕ. Ωστόσο αυτή, σύντομα διασπάται σε δύο φατρίες: η μια πιστή στην ΒΜΑΕΕ ενώ η άλλη καθοδηγούμενη από κάποιους αξιωματικούς πρόσκειται στον Βούλγαρο Πρίγκιπα. Ο Ντέλτσεφ αντιστάθηκε στις επίμονες προσπάθειες αυτών των αξιωματικών να αποκτήσουν τον έλεγχο της δράσης της ΒΜΑΕΕ [НБКМ — БИА, ф. 224, а. е. 8, л. 602], μερικές φορές ακόμη και με στρατιωτικά μέσα με την βοήθεια από τις τοπικές τσέτες της ΜΜΑΕΟ.




Το κύριο ερώτημα, σχετικά με τον χρόνο της εξέγερσης στη Μακεδονία και τη Θράκη υπήρξε σημείο τριβής ανάμεσα σε ΑΜΑΕΕ και ΜΜΑΕΟ, αλλά και μεταξύ των αντιπροσώπων στο συνέδριο της ΜΜΑΕΟ στην Σόφια το 1903 με τον Ντέλτσεφ να αντιτίθεται στην εξέγερση θεωρώντας την ακατάλληλη και ως τακτική και πρόωρη χρονικά [Пейо Яворов, "Събрани съчинения", Том втори, "Гоце Делчев", Издателство "Български писател", София, 1977, стр. 62-66.]. Υποστήριξε προσωπικά την τακτική για μόνιμες τρομοκρατικές επιθέσεις, όπως τις βομβιστικές επιθέσεις στην Θεσσαλονίκης το 1903[18]. Τελικά χωρίς να έχει άλλη επιλογή συμφώνησε στον τρόπο δράσης, αλλά κατάφερε να καθυστερήσει την έναρξη εφαρμογής της αντί για Μάιο να ξεκινήσει Αύγουστο. Ο Ντέλτσεφ έπεισε επίσης την ηγεσία της ΕΜΕΟ να αλλάξουν την ιδέα μιας μαζικής εξέγερσης με την συμμετοχή του άμαχου πληθυσμού σε μια μορφή ανταρτοπόλεμου που θα εντείνεται. Προς το τέλος Μαρτίου του 1903 ο Γκότσε Ντέλτσεφ με το απόσπασμά του κατέστρεψε τη σιδηροδρομική γέφυρα στον ποταμό Αγγίτη (Αγγίστα). Αργότερα, στο τέλος Απριλίου είχε κανονίσει στην Θεσσαλονίκη συνάντηση με τον Ντάμε Γκρούεφ για να συζητήσουν την όλη κατάσταση. Μετά τη συνάντησή του αυτή ο Ντέλτσεφ αναχώρησε για το βουνό Όρβηλος (Αλί Μπουτούς-Σλαβιάνκα) όπου θα συναντούσε εκπροσώπους από τους συνδέσμους των τοπικών επαναστατικών οργανώσεων των Σερρών. Δυστυχώς, ποτέ δεν τα κατάφερε.





Επιστολή του Γκότσε Ντέλτσεφ
προς τον Νίκολα Mαλέσεφσκι:
Διαχωρισμοί και διασπάσεις
δεν πρέπει καθόλου να μας
τρομάζουν. Πράγματι είναι
λυπηρό, αλλά τι μπορούμε να
κάνουμε αφού είμαστε Βούλγαροι
και όλοι υποφέρουμε απο την
ίδια ασθένεια! Αν αυτή η
ασθένεια δεν υπήρχε στους
προγόνους μας και μας την
κληρονόμησαν δεν θα πέφταμε
κάτω απο το άσχημο σκήπτρο
των Τούρκων σουλτάνων ... "

Ο Γκότσε Ντέλτσεφ πέθανε στις 4 Μαΐου 1903, σε μια συμπλοκή με την Τουρκική αστυνομία κοντά στο χωριό Καρυαί (Μπάνιτσα), πιθανώς μετά από προδοσία κατοίκων του χωριού, σύμφωνα με τις φήμες που υπάρχουν, ενω προετοίμαζε την Εξέγερση του Ίλιντεν [Пейо Яворов, "Събрани съчинения", Том втори, "Гоце Делчев", Издателство "Български писател", София, 1977, стр. 69.]. Μετά το θάνατό του το 1903 η ΜΜΑΕΟ βοηθούμενη από την ΑΜΑΕΕ οργάνωσε την εξέγερση εναντίον των Οθωμανών, η οποία εξέγερση μετά τις αρχικές επιτυχίες, συνετρίβει  με μεγάλες απώλειες ανθρωπίνων ζωών [A concise history of Bulgaria, Cambridge concise histories, R. J. Crampton, Cambridge University Press, 1997, ISBN 0-521-56183-3, pp. 131-132.]. Δύο από τα αδέλφια του,ο Μήτσο Ντέλτσεφ και ο Μίλαν Ντέλτσεφ επίσης σκοτώθηκαν σε μάχες εναντίον των Οθωμανών αγωνιζόμενοι σε τσέτες της ΕΜΕΟ του Βούλγαρου βοεβόδα Χρίστο Τσερνοπέεφ και Κράστιο Ασένοφ το 1901 και 1903, αντίστοιχα.


Μέρος Δεύτερο (θα υπάρχει συνέχεια)

This entry was posted on петък, май 04, 2012 at петък, май 04, 2012 and is filed under , , , . You can follow any responses to this entry through the comments feed .

0 коментара

Публикуване на коментар

Публикуване на коментар

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...