Ο βοεβόδας Βασίλ Τσεκαλάροφ, Μέρος Τρίτο  

Posted by IllustrationBeloMore in , , , , , , ,

Βασίλ Χρίστου Τσεκαλάροφ ή Τσακαλάροφ είναι Βούλγαρος επαναστάτης, επικεφαλής βοεβόδας της ΕΜΕΟ (Εσωτερική Μακεδονική Επαναστατική Οργάνωση) στην περιοχή Καστοριάς, θεωρούνταν ως ο κύριος εχθρός του Ελληνικού Μακεδονικού αγώνα στην νοτιοδυτική Μακεδονία.
 
ΠΟΛΕΜΟΙ ΓΙΑ ΕΘΝΙΚΗ ΣΥΝΝΕΝΩΣΗ
Οι ηγέτες της ενωμένης τσέτας  Καστοριάς
Χρίστο Σίντο-πρώτη σειρά, πρώτος δεξιά,
μαζί με Βασίλ Τσεκαλάροφ και Ιβάν Ποπόφ.

Με το ξέσπασμα του Βαλκανικού Πολέμου το 1912, ο Βασίλ Τσεκαλάροφ ορίζεται διοικητής της τσέτας των παρτιζάνων № 4, μέρος της ενωμένης τσέτας Καστοριάς, μαζί με την τσέτα № 5 του Ιβάν Ποπόφ και τσέτα № 6 του Χρίστο Σιλίανοφ που αποτελούν μέρος της Μακεδόνο-Αδριανοπολίτικης πολιτοφυλακής. Μετά την έναρξη των εχθροπραξιών, η τσέτα κατευθύνεται διαμέσου της Φλώρινας στην Καστοριά. Μετά τις 20 Οκτωβρίου η μικτή τσέτα απελευθερώνει διαδοχικά Νυμφαίο, Πρεκοπάνα (Περικοπή), Ζαγορίτσανη (Βασιλειάδα) και αφοπλίζει τα γύρω Τουρκικά χωριά και το πομακικό Ζέρβενι (Άγιος Αντώνιος). Μετά από αυτό απελευθερώνονται και χωριά Απόσκεπος, Δενδροχώρι, Γκάμπρες (Γαύρος) και Ιεροπηγή. Μετά την ήττα του Ελληνικού πέμπτου τμήματος στο χωριό Βεύη η μικτή τσέτα του Βασίλ Τσεκαλάροφ διεξάγει μάχες οπισθοφυλακής κατά του Τουρκικού στρατού για να εξασφαλίσει την απόσυρση των Ελληνικών τμημάτων. Κατά την γενική οπισθοχώρηση η τσέτα προσπάθησε να προστατεύσει τα χωριά από τους προελαύνοντες Τούρκους.


" Όλοι οι Βούλγαροι ήταν δική του οικογένεια ",
Στίχος για τον Τσεκαλάροφ από την κόρη του.

Στις 29 Οκτωβρίου η τσέτα βοήθησε τα Ελληνικά στρατεύματα στη κατάληψη της Καϊλάρι (Πτολεμαΐδας) ενώ στις 8 Νοεμβρίου συντρίβει και αιχμαλωτίζει 600 Τούρκους στρατιώτες στο Πισοδέρι και στο Ζέλεβο (Αντάρτικο). Μια ημέρα αργότερα αιχμαλωτίζουν ακόμα 100 Τούρκους στρατιώτες στο χωριό Καπέστιτσα (Αλβανία), και στις 13 Νοεμβρίου η μικτή τσέτα εισέρχεται στην Καστοριά όπου τους υποδέχονται πανηγυρικά τα μέλη της Βουλγαρικής κοινότητας, με επικεφαλής τον αναπληρωτή του Αρχιεπισκόπου Πανάρετου. Στις 29 Νοεμβρίου, τα Ελληνικά τμήματα αποσύρονται από την περιοχή των Κορεστίων η ενωμένη τσέτα τοποθετείται εκεί για να προστατεύσει τα χωριά. Κατόπιν τούτου διαλύεται στις 20 Δεκεμβρίου. Ο Βασίλ Τσεκαλάροφ όπως και πολλοί άλλοι ηγέτες της Μακεδονίας, πιστεύει ότι η Μακεδόνο-Αδριανοπολίτικη πολιτοφυλακή έπρεπε να σταλεί στο μέτωπο της Μακεδονίας και όχι στην Θράκη, έτσι ώστε να μην επιτρέψει στους συμμάχους Έλληνες και τους Σέρβους να καταλάβουν εδάφη τα οποία κατοικούνται από Βουλγάρους. Σε επιστολή προς τον αναπληρωτή διοικητή της ΜΟΟ-ΜΑΠ Αλεξάντερ Προτογέροφ στις 10 Δεκεμβρίου 1912 ο Τσεκαλάροφ γράφει:

Όπως βλέπετε, αγαπητέ Προτογέροφ εσείς εκεί με τα παλληκάρια απελευθερώνετε και Ελληνικά μέρη για να παραδεχθούμε υποδούλωση στα δικά μας καθαρά Βουλγαρικά εδάφη. Αν είχαμε ξεκινήσει για εδώ, για τα δικά μας μέρη, οι άνθρωποι σήμερα δεν θα διαμαρτύρονταν για την άθλια κατάστασή τους αλλά θα ήταν χαρούμενοι, όπως στο Στιπ (Φύρομ) και σε άλλα μέρη που απελευθερώθηκαν από τη Βουλγαρία. [Гоцев, Димитър. Национално-освободителната борба в Македония 1912 - 1915, Издателство на БАН, София, 1981, стр. 98.]


Ο Τσεκαλάροφ με την οικογένειά του
Κατά τη διάρκεια του Βαλκανικού Πολέμου ο Βασίλ Τσεκαλάροφ και ο Ιβάν Ποπόφ εκ νέου οργανώνουν μεγάλη τσέτα για να διεισδύσουν εκ των όπισθεν στον Ελληνικό στρατό. Στα μέσα Ιουνίου του 1913 αναχωρούν από Δοϊράνη για Καστοριά με Βοεβόδες και μέλη τσέτας, ανάμεσά τους συμπεριλαμβάνονται Χρίστο Τσέτκοφ, Ηλία Ντιμούσεφ, Ν. Ιβανόφ, Γκριγκόρ Ντζιντζιφίλοφ, Ντόντσο Λαζάροφ, Παναγιότ Καραμφίλοβιτς, Πάντο Σίντοφ και άλλοι. Ξεκινώντας προς νοτιοανατολικά της εμπροσθοφυλακής των 41 ου και 42 ου ταγμάτων πεζικού του Βουλγαρικού στρατού. Στην Φούρκα (Φύρομ) στις 17 Ιουνίου 160 μέλη τσέτας και στρατιώτες νίκησε Σερβο-Ελληνικά τμήματα, ενώ στα χωριά Στοιάκοβο και Μπόγκντατσι (Φύρομ). 80 Εύζωνες και 1 Ανθυπολοχαγός απελευθερώνουν την Γευγελή και στο Τούσιν (Αετοχώρι) Αλμωπίας χτυπούν εκ νέου Ελληνικά τμήματα.

Στις 19 Ιουνίου η Γευγελή πέφτει και πάλι σε Ελληνικά χέρια και το μεγαλύτερο τμήμα της τσέτας αποσύρεται. Οι Βασίλ Τσεκαλάροφ, Ιβάν Ποπόφ, Κοζιντσέφ, Χρίστο Τσβετκόφ, Πάντο Σίντοφ συνεχίζουν προς την περιοχή της Καστοριάς. Στις 2-3 Ιουλίου πέφτουν σε ενέδρα στο φαράγγι Ντάρμανι περιοχή Έδεσσας από την οποία ενέδρα ο Βασίλ Τσεκαλάροφ ξεγλιστρά με την τσέτα του με πονηριά. Υποδύεται  Έλληνα Αξιωματικό που συνοδεύει την τσέτα του Τσεκαλάροφ και περνάει την θέση. Στις 4 Ιουλίου στο χωριό Τσέγανη (Άγιος Αθανάσιος) η τσέτα προδόθηκε ενώ ο Τσεκαλάροφ τραυματίστηκε ελαφρά. Η τσέτα χωρίζεται σε δύο και οι Ιβάν Ποπόφ και Πάντο Σίντοφ αναχωρούν για την Μπάνιτσα (Βεύη), αλλά υπέστησαν μια ήττα στις 5 η Ιουλίου. Την ίδια ημέρα και η τσέτα του Τσεκαλάροφ είναι διεσπαρμένη, ενώ ο ίδιος τραυματίστηκε εκ νέου, αλλά κατάφεραν να φθάσουν στο βουνό Βίτσι στις 8 Ιουλίου. Ο Βασίλ Τσεκαλάροφ τραυματίστηκε επανειλημμένα στο στήθος σε μάχη με  Έλληνες στρατιώτες 9 του Ιουλίου 1913 κοντά στο χωριό Δροσοπηγή. Ο Έλληνας Συνταγματάρχης Μιχαλακόπουλος περιγράφει την κατάσταση που ακολούθησε ως εξής:


Μέλη της τσέτας του Βασίλ Τσεκαλάροφ απο την περιοχή Καστοριάς

Πέντε έξι στρατιώτες και αντάρτες έσπευσαν προς το πεσμένο σώμα με πανηγυρικές κραυγές .Αυτός κινήθηκε προς έκπληξή μας . Αρχικά ανασήκωσε το κεφάλι του σκεπασμένο από τα πλούσια όμορφα σγουρά μαλλιά, και στη συνέχεια ανασήκωσε το σώμα του και ψάχνοντας για στήριγμα το πιο κοντινό δέντρο, στάθηκε όρθιος. Έτσι ο Τσεκαλάροφ πραγματικά ήταν πολύ τρομακτικός. Όσοι έσπευδαν σταμάτησαν για μια στιγμή. Στιγμιαία τρέμοντας κουνήθηκε έπεσε κάτω και δεν ξανά κινήθηκε πια! (Εκείνη την στιγμή αντάρτης χτύπησε το άψυχο σώμα του Τσεκαλάροφ με ένα μαχαίρι.) Πιθανόν αυτό να ήταν το τελευταίο συνειδητό στο κεφάλι και αυτό το επικίνδυνο κεφάλι αποχαιρέτισε το σώμα του. Σχεδόν δεν ένοιωθε τίποτα όταν αντάρτες παλιοί εχθροί του κάρφωναν αυτό το οποίο δεν έμοιαζε καθόλου με τον τρομερό Τσεκαλάροφ. Ο καπετάν Χ.. με δύο ακόμα κτυπήματα αποκόπτει το κεφάλι απο το νεκρό του σώμα. [Генов, Георги (2006). Беломорска Македония 1908 - 1916. Toronto: Veritas et pneuma publishers Ltd., стр.241]


Το κομμένο του κεφάλι
Το κομμένο κεφάλι του Βασίλ Τσεκαλάροφ μεταφέρθηκε από τους στρατιώτες στη Φλώρινα και καρφωμένο σε πάσσαλο περιφέρεται στους δρόμους με κραυγές:

Δεν υπάρχει Τσεκαλάροφ! Δεν υπάρχει Μακεδονία! Εξοντώσαμε τον Τσεκαλάροφ και μαζί του και όλους τους Τσεκαλάροφ! [Иванов, Васил. „Отрязаната глава 9 юлий 1913 г.“, 1928]

Στη συνέχεια Έλληνας καπετάνιος χτύπησε με το κεφάλι τον Ηλία Ντιμούσεφ και τον ανάγκασε να το κρατάει στην κορυφή της πομπής. Σέρβος αξιωματικός δεν επιτρέπει ο εμπαιγμός να συνεχίσει και διαμαρτύρεται στους Έλληνες. Αυτοί παραδίνουν το κεφάλι στον επίτροπο της Βουλγαρικής εκκλησίας του “Αγίου Παντελεήμονα”, ο οποίος το ενταφιάζει στο νεκροταφείο. Είκοσι έξι από μέλη της τσέτας του Τσεκαλάροφ δικάστηκαν στην Θεσσαλονίκη από στρατιωτικό δικαστήριο τιμωρούμενοι με διάφορες ποινές [Иванов, Васил. „Отрязаната глава 9 юлий 1913 г.“, 1928].



Μέρος Τρίτο (θα υπάρχει συνέχεια)

This entry was posted on петък, януари 13, 2012 at петък, януари 13, 2012 and is filed under , , , , , , , . You can follow any responses to this entry through the comments feed .

0 коментара

Публикуване на коментар

Публикуване на коментар

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...