Илинден, майко, Илинден - за българите Великден !  

Posted by IllustrationBeloMore in ,

20 юлий.
Свети Илия разпрегна гръмовната си колесница, предоставяйки на робитѣ, които го тачатъ, да загърмятъ вмѣсто него по македонската земя.

Случайни изстрели нарушиха тукъ-тамъ зловещото затишие, което заедно съ юлскитѣ марани трептѣше предъ нажеженитѣ поля презъ тоя необичайно дълъгъ и душенъ день. Посветенитѣ въ страшната тайна чакаха светата нощь да обгърне съ покровителствената си мантия роднитѣ имъ балкани. И дойде, най-после, тая многожадувана нощь — съ царствената си тишина и съ кроткото сияние на своята бледна царица...

Но задържа се пълната луна, по-любопитно отъ другъ пѫть. Тя не откѫсваше погледъ отъ дивния лабиринтъ на върхове, равнини и езера и като че ли не мислѣше да отмине... А тъкмо това чакаха сега посветенитѣ, за да пристѫпятъ къмъ изпълнение на току що положената клетва предъ изваденитѣ червени знамена. И бѣха така нетърпеливи, че не навсѣкѫде дочакаха залѣза ѝ ...

Единъ изстрелъ, неизвестно отъ где и отъ кого даденъ, смути мълчанието на нощьта. Единъ огроменъ пламъкъ се издигна недалеко отъ Битоля и освѣтли косматата снага на Пелистеръ. Залпове заехтѣха откъмъ усоитѣ на Бигла. Безброй пожари, запалени едновременно отъ нѣкаква хилядорѫка хала, обагриха небето. Трѣсъкътъ на единъ динамитенъ взривъ откъмъ Екши-су разтърси простора. И ето, въ нечувания до тогава ехтежъ на илюминираната илинденска нощь се смѣсиха звуцитѣ на зазвънилитѣ камбани отъ крушовскитѣ църкви и викътъ „ура” изтръгнатъ отъ много хиляди гърла.
Какво значеха тия зарева надъ обширната Пелагония и по политѣ на Нидже, на Вичъ, на Петрино, на Илийна, на Галичица? Защо звънѣха като на Великдень камбанитѣ на Крушово и на стотици селски църквици? Каква бѣ тая хилядозвучна музика отъ трѣсъци, пукотъ, камбаненъ звънъ и ура?

Това бѣ гласътъ на първата клетва, положена преди десеть години отъ Дамянъ Груева въ Солунъ и израсла въ всенародно съзаклятие:

Безумно дързъкъ боенъ зовъ къмъ империята на султанитѣ;

Зовъ за братска помощь къмъ освободенитѣ оттатъкъ Рила и Родопитѣ;

Зовъ за човѣшко съчувствие и за правда къмъ цѣлия цивилизованъ свѣтъ.

Христо Силянов - Освободителните борби на Македония, Том I


Ιλίντεν, μάικο, Ιλίντεν -ζα Μπουλγκάριτε Βελίκντεν !

20 Ιουλίου

Ο Προφήτης Ηλίας ξέζεψε το βροντερό του άρμα, αφήνοντας στους σκλαβωμένους που τον σέβονται, να ρίξουν βροντές αντί γι αυτόν στην Μακεδονική γη.

Τυχαίοι πυροβολισμοί τάραξαν εδώ και κει την απαίσια ησυχία, που μαζί με τον καύσωνα του Ιουλίου τρεμόπαιζε πάνω από τις λαμπερές πεδιάδες κατά την διάρκεια της ασυνήθιστα μακριάς και ασφυκτικής ημέρας. Οι μυημένοι στο τρομερό μυστικό περίμεναν την άγια νύχτα να αγκαλιάσει με τον προστατευτικό της μανδύα τα δάση της γενέτειράς τους. Και έφτασε επιτέλους η νύχτα αυτή που τόσο λαχταρούσαν – με την βασιλική της ησυχία και την απαλή λάμψη της χλωμής της βασίλισσας...

Όμως η πανσέληνος ήταν πιο περίεργη από άλλες φορές. Δεν ήθελε να πάρει το βλέμμα της από τον άγριο λαβύρινθο που σχηματίζονταν από κορυφές, πεδιάδες και λίμνες και ήταν σαν να μην σκεφτόταν να αποτραβηχθεί...Ακριβώς αυτό όμως περίμεναν τώρα οι μυημένοι, για να προχωρήσουν στην εφαρμογή του όρκου που μόλις τώρα έδωσαν μπροστά στις κόκκινες σημαίες που έβγαλαν. Και ήταν τόσο ανυπόμονοι, που όχι παντού περίμεναν την δύση της...
Το λάβαρο του Ιλίντεν της Ζαγορίτσανης

Ένας πυροβολισμός, άγνωστο από που και από ποιόν έγινε, τάραξε την ησυχία της νύχτας. Μια τεράστια φλόγα ανυψώθηκε όχι μακριά από την Μπίτολα (Μοναστήρι) και φώτισε την τριχωτή φιγούρα της κορυφής Πέλιστερ (Περιστέρι). Εκρήξεις αντιλαλούσαν από τις πλαγιές της Βίγλας. Αμέτρητες πυρκαγιές, που άναψαν ταυτόχρονα από κάποια μεγάλη θύελλα χρωμάτισαν τον ουρανό. Το τράνταγμα από μια έκρηξη δυναμίτη από την μεριά του Εξι-σού (Ξινό Νερό) ταρακούνησε τον χώρο. Και να, στον ανήκουστο μέχρι τότε αντίλαλο της λαμπιρίζουσας του Προφήτη Ηλία νύχτας ήρθαν να προστεθούν οι ήχοι από τις καμπάνες που χτυπούσαν στις εκκλησίες του Κρούσεβο (Φύρομ) και η κραυγή “ουρά” που βγήκε απο πολλές χιλιάδες στόματα.
Τι να σήμαιναν άραγε αυτές οι λάμψεις πάνω απο την έκταση της Πελαγονίας και τους πρόποδες του Βόρα, στο Βίτσι, στο Πέτρινο (Φύρομ), στο Ιλίνα και στο Γκαλίνιτσα (Φύρομ)? Γιατί χτυπούσαν όπως το Πάσχα οι καμπάνες στο Κρούσεβο και σε εκατοντάδες εκκλησίες των χωριών ? Τι ήταν άραγε αυτή η πολύ ηχηρή μουσική ανάμικτη από εκρήξεις, κρότους, ήχους από καμπάνες και ουρά ?

Αυτό ήταν η φωνή του πρώτου όρκου, που δόθηκε πριν δέκα χρόνια από τον Νταμιάν Γκρούεφ στην Θεσσαλονίκη και αναπτύχθηκε σε κτήμα όλου του πληθυσμού :
Παράλογα τολμηρή πολεμική έκκληση προς την Αυτοκρατορία του Σουλτάνου ?
Έκκληση για αδελφική βοήθεια προς τους απελευθερωμένους πέρα από την Ρίλα και την Ροδόπη?
Έκκληση για ανθρώπινη συμπόνοια και δικαιοσύνη προς ολόκληρο τον πολιτισμένο κόσμο.

Χρίστο Σιλιάνοφ – Απελευθερωτικοί αγώνες στην Μακεδονία, Τόμος Ι

This entry was posted on вторник, август 02, 2011 at вторник, август 02, 2011 and is filed under , . You can follow any responses to this entry through the comments feed .

0 коментара

Публикуване на коментар

Публикуване на коментар

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...